دستاورد های زنان سو سیال دموکرات سوئد

ثریا ندیم پور

دستاورد های سازمان زنان سو سیال دموکرات سوئد

این نوشته دستاوردهای سازمان زنان سو سیال دموکرات را بعد از گرفتن حق رای در سال ۱۹۲۰ در پهنه های مختلف از جمله سیاست داخلی، سیاست خارجی، بهبود وضع زنان و خانواده و نیز تلاش آنان را در بهبود وضع زنان قشرهای پایین در کشورهای فقیر و برقراری صلح در جهان به طور خلاصه بیان می‌کند.

در این نوشته تلاش می‌شود که دستاوردهای هر دهه جداگانه مختلف بیان شود.[۱]

دهه ۲۰

گرفتن امکاناتی برای استراحت زنان طبقه ضعیف جامعه.

در این دهه وضع اقتصادی بخش وسیعی از خانواده‌ها بسیار ضعیف بود. زنان مجبور بودند علیرغم داشتن بچه و کار منزل به کار سخت با در آمد بسیار کم از جمله کار در خانواده‌های ثروتمند مشغول باشند. در این رابطه سازمان زنان سو سیال دموکرات خواهان گرفتن مکان‌هایی برای استراحت از دولت شدند تا زنان از خانواده‌های با وضعیت اقتصادی ضعیف بتوانند به همراه فرزندان خود به مدت یک ماه در این مکان اسکان داده شوند. در مدت استراحت این زنان از امکان سوادآموزی و آموزش سیاسی برخوردار می‌شدند همزمان کودکان می‌توانستند در کنار مادرشان باشند.

دهه ۳۰

تشکیل درمانگاه‌های ویژه مادران

سال ۱۹۳۵ دادن کمک هزینه مالی به همه مادران تصویب شد.

 سال ۱۹۳۸ امکان استفاده از وسیله جلوگیری از بارداری داده شد.

سال ۱۹۳۵ زنان و مردان به یک اندازه از بازنشستگی عمومی برخوردار شدند.

بازنشستگی عمومی، حداقل بازنشستگی است که شامل زنان و مردانی می شود که یا به دلیل نداشتن کار از بازنشستگی ناشی از کارکردن محروم هستند و یا سال‌های بسیار کمی کار کرده‌اند. در دهه ۳۰ تعداد این افراد چشمگیر بود به خصوص در مورد زنان که به دلیل ساختار فرهنگی جامعه در داشتن کار از دستمزد واقعی متناسب با کار انجام شده محروم بودند.

سال ۱۹۳۹ اخراج زنان از کار به دلیل ازدواج و یا حامله شدن ممنوع شد.

صاحب کار معمولا از استخدام دختران جوان به دلیل امکان تشکیل خانواده و بچه‌دار شدن امتناع می‌نمودند. یکی از عوامل مهم آن عدم دسترسی به امکانات اجتماعی چون مهد کودک برای نگهداری کودکان بود. نبودن امکان مهد کودک نقش بازدارنده برای ورود زنان به بازار کار بود که خود باعث وابستگی اقتصادی زنان به مردان می‌شد.

دهه ۴۰

سال ۱۹۴۷ کمک هزینه عمومی برای خانواده‌های بچه‌دار تصویب شد.

سازمان زنان برای کم کردن فشار اقتصادی بر خانواده‌ها و ایجاد رفاه نسبی برای کودکان خواهان کمک‌هزینه فرزندان شد. کمک هزینه فرزند به همه خانواده‌ها بدون در نظر گرفتن سطح درآمد خانواده، تعلق گرفت. این کمک هزینه، به طور مشخص برای رفع نیازهای کودک در نظر گرفته شده است. خانواده‌هایی که کودکی را به فرزندخواندگی قبول می‌کنند نیز شامل این کمک هزینه می‌شوند. با رسیدن کودک به سن ۱۶ سالگی، کمک هزینه کودک به کمک هزینه تحصیل تغیر نام می‌دهد و به خود نوجوان پرداخت می‌شود.

کمک هزینه کودک خود گامی است برای بهبود وضع کودکان، بدون در نظر گرفتن وضع اقتصادی خانواده این خود قدمی است در راه برابری و کم کردن تاثیر اختلاف طبقاتی در برآوردن نیازهای کودکان. این کمک هزینه از بودجه دولت تامین می‌شود. در بعضی موارد خاص اداره بهزیستی شهر که هزینه‌اش از مالیات شهروندان تامین می‌شود در تابستان و موقع کریسمس کمک مالی به خانواده کم درآمد برای خریدن دوچرخه، فرستادن کودکان برای برنامه‌های تفریحی و یا خریدن کادوی کریسمس می‌پردازد. این کمک‌ها در همه شهرها یکسان نیست و بستگی به سطح بودجه شهر و تصمیم پارلمان شهردارد.

کمک هزینه تحصیلی که بین ۲۰ـ۱۶ سالگی به خود دانش‌آموزان پرداخت می‌شود در شکل‌گیری مستقل شخصیت دانش‌آموز و عدم وابستگی اقتصادی به خانواده نقش مهمی دارد. این کمک هزینه در طول سال تحصیلی پرداخت می‌شود، اما اداره کار شهر موظف است برای نوجوانان در طول تابستان کار ایجاد کند.

مطرح کردن دستمزد برابر در برابر کار برابر

این خواست به طور صد در صد اجرا نشده ولی هر سال آمار گرفته می‌شود و رویش بحث می‌شود. زنان سوسیال دموکرات به شدت روی این قضیه حساس هستند و روند آن را دنبال می‌کنند.اتحادیه‌های کارمندی و کارگری نیز سعی در ‌کم کردن این اختلاف سطح دستمزد دارند.

سال ۱۹۴۷ اولین وزیر زن وارد کابینه دولت سوسیال دموکرات وقت شد

این خانم که سوسیال دموکرات بود دومین زنی بود که در رشته اقتصاد دکترا گرفت و بعدها پروفسور در اقصاد شد.

 

اولین حرکت سازمان زنان سوسیال دموکرات در مورد سیاست خارجی، با شعار صلح در جهان شروع شد

سازمان زنان برای برقراری صلح در جهان و ادامه سیاست بی‌طرفی حزب در جنگ‌های احتمالی شعار برقراری صلح در جهان را در برنامه خود قرار داد. در این راستا سازمان سعی کرد از طریق اکسیون‌ها، نوشتن مقالات در روزنامه‌ها، قطعنامه‌ها و نوشتن لایحه‌های پیشنهادی به گنگره حزب، حزب را به ادامه دادن سیاست بی‌طرفی تشویق کند.

 

 

 

دهه ۵۰

 

در سال ۱۹۵۵ تصویب شد که زنان کارمند حق سه ماه مرخصی زایمان با حقوق کامل داشته باشند.

در سال ۱۹۵۵هم مادر و هم پدر هر دو مشترکا صاحب قیمومت فرزندان شدند.

تا قبل از این تاریخ فقط پدر حق قیمومت فرزند را داشت و مادر این حق را نداشت.

 

مبارزه علیه ساختن، داشتن، صدور سلاح‌های هسته‌ای، و دادن شعار هبستگی جهانی

در دهه ۵۰ ، دستاورد برجسته سازمان زنان سوسیال دموکرات در سیاست خارجی، مجبور کردن دولت به موضع‌گیری بر ضد داشتن سلاح‌های هسته‌ای، و تولید و صدور آن بود. جنبش ضد سلاح هسته‌ای در سال ۱۹۵۶ در سازمان زنان سوسیال دموکرات شروع شد. این حرکت بر خلاف سیاست وقت حزب بود. چنانچه دبیرکل وقت حزب از سازمان زنان خواهش کرد که از تبلیغ علیه سلاح‌های هسته‌ای دست بردارند و باعث دو دستگی در حزب و جامعه نشوند. ولی سازمان زنان بهمراه دوست‌داران صلح و مخالفان تسلیحات هسته‌ای به تبلیغ و مبارزه خود ادامه داد. سرانجام در گنگره حزب سوسیال دموکرات در سال ۱۹۶۴ مخالفان سلاح‌های هسته‌ای اکثریت را به دست آوردند و تصویب شد که سیاست حزب در جهت مخالفت با داشتن سلاح‌های هسته‌ای، ساختن این سلاح‌ها و صدور آن به کشورهای دیگر باشد.

سال ۱۹۶۸ سوئد زیر قرارداد بین المللی سازمان ملل را مبنی برعدم داشتن، ساختن و صادر کردن و کار کردن روی سلاح‌های هسته‌ای را امضاء نمود و شروع کرد به پایان دادن برنامه‌های خود در زمینه سلاح‌های هسته‌ای. این برنامه‌ها به طور کلی در سال ۱۹۷۲ پایان پذیرفت.

 

دهه ۶۰

سال ۱۹۶۴ استفاده از قرص ضد حاملگی آزاد شد.

سال ۱۹۶۵ تجاوز در روابط زناشویی جرم شناخته شد.

طبق این قانون شوهر بدون رضایت همسر اجازه همبستری با او را ندارد. اگر چنین اتفاقی بیافتد جرم محسوب

می‌شود.

قانون دستمزد زنانه لغو شد و قانون دستمزد مساوی در مقابل کار مساوی وضع شد.

طبق این قانون اگر صاحبکار در مقابل کار مساوی دستمزد کمتری به حقوق بگیران زن صرفا بخاطر زن بودن‌شان بدهد جرم محسوب می‌شود.

تا قبل از این تاریخ دو دستمزد مختلف با سطوح مختلف برای زنان و مردان وجود داشت. بدین معنا که زنان در مقابل کار برابر دستمزد برابر با مردان نمی‌گرفتند. وجود دو سطح دستمزد مختلف برای زنان و مردان به یک هنجار تبدیل شده بود وغیر قانونی نبود. اما طبق این قانون اگر صاحبکار در مقابل کار مساوی دستمزد کمتری به حقوق بگیران زن صرفا بخاطر زن بودن بدهد جرم محسوب می‌شود.

برای کنترل اجرای این قانون اداره آمار سالانه آمار میانگین اختلاف دستمزد زنان ومردان را اعلام می‌کند.

ارگان‌های مرکزی اتحادیه‌های کارمندی و کارگری سالانه با ارگان مرکزی اتحادیه صاحبکاران بر سر میانگین درصدی اضافه حقوق سالانه حقوق بگیران به توافق‌هایی می‌رسند. این توافق حداقل درصد اضافه حقوق سالانه را تعین می‌کند.این بدین معناست که صاحب‌کاران موقع تعین دستمزدهای سالانه نباید سطح درصدی اضافه حقوق پایین تر از سطح درصدی مورد توافق بین صاحب‌کاران و حقوق بگیران باشد.

طق آمار سازمان بین المللی اقتصاد WFF اختلاف دستمزد زنان و مردان در کشورهای نروژ و ایسلند، روواندا و سوئد و فنلاند کم‌تر از همه، ولی در کشورهای ایران، یمن، پاکستان و سوریه اختلاف دستمزد بین زنان و مردان بالاتر از دیگر کشورها است. در این آمار که در سال ۲۰۱۷ گرفته شده ۱۴۴ کشور شرکت داشتند. [۲]

سال ۱۹۶۹ تصویب شد که برنامه آموزشی جدید در مدارس باید براساس دیدگاه برابری نوشته شود.

برای تغییر مناسبات اجتماعی چند عامل لازم است از جمله تدوین قوانین لازم، حمایت فعال و برنامه‌ریزی شده دولت و فرهنگ سازی دستگاه‌های ارتباط جمعی و آموزش عمومی در سطح وسیع.

وجود حقوق نابرابر زنان با مردان ریشه اقتصادی- فرهنگی دارد. برای ریشه‌کن کردن این فرهنگ نابرابر باید آموزش را از مهدکودک شروع کرد. باید کودکان از همان دوران کودکی در عمل یاد بگیرند که زنان و مردان دارای ارزش برابر هستند.

زنان سوسیال دموکرات ایجاد مهد کودک و دسترسی عموم را به مهد کودک، به یک مسئله سیاسی تبدیل کردند.

یکی از عوامل اساسی آزادی زنان و رشد شخصیت آنان ورودشان به بازار کار و داشتن استقلال مالی است. اما ورود زنان به بازار کار مستلزم دسترسی آنان به مهد کودک به عنوان جایی امن و آموزنده برای کودکان است. درست به همین دلیل زنان سوسیال دموکرات دسترسی عموم به مهتد کودک را به یک مسئله سیاسی تبدیل نمودند.

 

دهه ۷۰

سازمان زنان ۶ ساعت کار در هفته را مطرح کرد.

این خواست به دلیل این که هنوز تا این تاریخ ( سال ۲۰۲۰) جامه عمل نپوشیده، هم‌چنان از خواست‌های امروز سازمان زنان است.

دلیل طرح این خواست برخورداری از وقت بیشتری برای خانواده و بودن در کنار کودکان است. تحقق این خواست به نفع خود زنان هم هست زیرا که زنان گذشته از اشتغال کار بیرون، کماکان بخش بیشتری از مسئولیت کارهای روزمره خانه و نیز برنامه‌ریزی را به عهده دارند. در نتیجه برای این که بتوانند با کودکان باشند نیاز به وقت بیشتری دارند. حزب سوسیال دموکرات این خواست را جزء برنامه خود قرار نداده است. ۶ ساعت کار جزء برنامه‌های حزب چپ نیز می‌باشد.

سال ۱۹۷۱ تصویب قانون مالیاتی جداگانه، بدین معنا که زوجین جداگانه مالیات بر درآمد سالانه بدهند.

استقلال اقتصادی انسان‌ها و عدم وابستگی اقتصادی آن‌ها به یک‌ دیگر یکی از پایه‌های مقوله آزادی است که خود نیز یکی از ارزش های بنیانی سوسیال دمکراسی به شمار می‌رود. در همین راستا زنان سوسیال دموکرات در تمام سال‌های فعالیت خود در جهت استقلال اقتصادی زنان گام برداشته‌اند. .تصویب قانون مالیاتی مبنی بر دادن مالیات جداگانه زوجین قدمی در جهت استقلال و بهبود مالی زنان بود.

استفاده از وسایل پیش‌گیری از بارداری رایگان شد.

غیر قانونی بودن استفاده از وسایل پیش‌گیری از بارداری و یا رایگان نبودن استفاده از آن به حامله شدن ناخواسته زنان و دختران منجر می‌شود و به دلیل غیر قانونی بودن کورتاژ در برخی از کشورها زنان مجبور می‌شوند از راه‌های غیر استاندارد کورتاژ کنند. این عمل به خطر افتادن جان مادر هنگام کورتاژ غیرقاتونی را در بر دارد، و در صورت موفق نشدن به کورتاژ، باعث به دنیا أمدن کودکان ناخواسته خواهد شد.

سال ۱۹۷۴ بیمه والدین جای کمک مادرانه را گرفت.

کمک مادرانه امکانی بود که فقط  مادران می‌توانستند هنگام زایمان از آن استفاده کنند. این امکان نیز در گذشته در اثر مبارزات زنان سوسیال دموکرات به دست آمده بود. اما با گذشت زمان و وارد شدن زنان در بازاز کار ، رشد دیدگاه فمنیستی ، نیز تغییر و رشد ساختار جامعه، لازم شد در این قانون یک بازبینی جدید صورت بگیرد. نتیجه این بازبینی این شد که لازم است پدران هم درنگهداری کودکان مسئولیت پذیرباشند و زنان نباید به دلیل ماندن در خانه فرصت رشد در بازار کار را از دست بدهند ویا از بیمه بازنشستگی کمتری برخوردار شوند. کمک مادرانه فقط به مادران تعلق می گرفت . بنابراین تشکیلات زنان سوسیال دموکرات خواهان تغییر کمک مادرانه به بیمه والدین شد. بدین معنا که پدران هم امکان داشته باشند در خانه بمانند و از کودک تازه به دنیا آمده نگهداری کنند. بعدها تحقیقات و بررسی‌ها نشان داد که در خانه ماندن پدر به نفع خودش هم هست زیرا شاهد رشد قدم به قدم فرزندش خواهد بود و همزمان کودک امکان با هم بودن هم با پدر و هم با مادر را خواهد داشت.

سال ۱۹۷۵ کورتاژ بعد از ۴۲ سال آزاد شد و زنان توانستند در این مورد حرف آخر را بزنند.

کورتاژ کاملا به بدن زن ربط دارد و تاثیرات روانی شدیدی برای او دارد اما با این حال در رابطه با کورتاژ نظر زن مطرح نبود و مرد تصمیم گیرنده بود. در سوئد تا قبل ازسال ۱۷۳۴ برای زنی که کورتاژ می‌کرد و کسی که عمل کورتاژ را انجام می‌داد حکم اعدام صادر می‌شد. اما بعد از سال ۱۷۳۴ مجازات از اعدام به زندان طولانی برای هر دو، هم مادر خواهان کورتاژ و هم کوتاژکننده، تبدیل شد. به مرور زمان این مجازات به زندان فقط برای مادر کورتاژ کننده تقلیل یافت.

سالانه دست‌کم ۲۲۰۰۰ زن در جهان بر اثر کورتاژ از راه‌های غیر علمی و غیر قانونی ، جانشان را از دست میدهند.[۳]

 

سال ۱۹۷۵ زنان سوسیال دموکرات موفق شدند که به خواست آنان یک در صد از درآمد سرانه سوئد به کمک به سوادآموزی زنان کشورهای فقیر اختصاص داده شود.

کشور سوئد سالانه مبلغی به صورت کمک بلاعوض به کشورهای فقیر اختصاص می‌دهد. زنان سوسیال دموکرات خواستار آن شدند که از این کمک بلاعوض هر سال مبلغ مشخصی به زنان فقیر اختصاص داده شود. این مبلغ  در جهت سوادآموزی، آموزش بهداشت و پروژه‌هایی در جهت استقلال اقتصادی زنان و… استفاده می‌شود.

 

دهه۸۰

سال ۱۹۸۰ تبعیض جنسی در بازار کار غیرقانونی اعلام می‌شود.

کارفرمایان سعی می‌کردند تا آن جا که امکان دارد از استخدام زنان جوان بچه دار و یا باردار خوداری کنند و در عوض استخدام مردان را ترجیح می‌دادند. این قانون انجام چنین انتخابی را جرم محسوب می‌کند. ضمنا ادارات باید در مقررات خود[۴] قید کنند که در جهت برابری زن و مرد چه از نظر تعداد و چه از نظر برابری حقوق گام برمی‌دارند. صاحب کار موظف است هنگام استخدام جدید اتحادیه اداره / شرکت مربوطه را در جریان بگذارد. همزمان اشخاص متقاضی کار که کار آگهی‌شده را نگرفته‌اند همیشه حق اعتراض دارند.

سال ۱۹۸۲ دولت موظف به دادن کمک‌های دولتی به نهادهای مردمی زنان می‌شود.

خانه‌های حمایت از زنان در کلیه شهرها دایر شد. این خانه‌ها زنان مراجعه کننده را از هر نظر حتی از نظر حقوقی کمک می‌کنند. به غیر از این خانه‌ها تمام نهادهای زنان که اهداف‌شان به نوعی کمک به بهبود وضعیت زنان باشد می‌توانند برای اجرای برنامه هایشان کمک مالی تقاضا بکنند.

 

سال ۱۹۸۵ کنگره زنان سوسیال دموکرات برنامه پیشنهادی سیاست خارجی سازمان را با شعار صلح برای دنیا و خلع‌سلاح عمومی و حمایت از زنان کشورهای فقیر تصویب کرد.

از جمله اقدامات این مقطع زمانی سازمان زنان در جهت کمک به زنان فقیر درکشورهای فقیر ساختن بیمارستان زنان در جنوب الجزایر بود.

 

دهه ۹۰

سال ۱۹۹۲ قانون برابری جنسی به‌روز شد.

قوانین باید با رشد آگاهی جامعه و نیز تغییر مولفه‌های جامعه بازبینی شوند. قانون برابری جنسی نیز در همین راستا به‌روز شد.  از اقدامات دیگر زنان سوسیال دموکرات در این دوره تشویق حضور زنان در هیئت منصفه دادگاه‌ها بود. این عمل به این دلیل صورت گرفت که درهیئت منصفه دادگاه ها مردان اکثریت داشتند و به همین دلیل در دعاوی مربوط به تجاوز، مرد متجاوز اکثرا تبرئه می‌شد. در دادگاه طرز لباس پوشیدن زن موقع عمل تجاوز و آیا او مشروب خورده بوده یا نه مورد سئوال قرار می‌گرفت و به عبارت دیگر گناه تجاوز مرد به گردن زن می‌افتاد. سازمان زنان در این زمینه بحث‌های گرمی را در جامعه به راه انداخت.

سال ۱۹۹۳، گنگره حزب سوسیال دمکرات به خواست سازمان زنان حزب سوسیال دمکرات برای گرفتن ۵۰٪ قدرت رای مثبت داد.

در سال ۱۹۹۱ یک جنبش فمنیستی بنام «جوراب‌های کمکی» (که در ایران ساپورت نامیده می‌شود) اعلام موجودیت کرد. این جنبش خواست‌های خود را با شعارهای  دستمزد برابر و نصف قدرت و یا تشکیل حزب زنان، معرفی نمودند.[۵]

این جنبش  در مدت کوتاهی هواداران بسیاری در سراسر سوئد به دست آورد. زنان سوسیال دموکرات نیز از این جنبش پشتیبانی کردند و همزمان حزب را تحت فشار گذاشتند و در کنگره ۱۹۹۳ پیروز شدند.

نتیجه این پیروزی لیست‌های انتخاباتی ۱۹۹۴ بود. تعداد زنان و مردان در همه برگه‌های انتخاباتی مربوط به انتخابات مجلس کشور، انتخابات مجلس استان و انتخابات مجلس شهری برابر بود، بدین ترتیب در برگه‌های انتخاباتی تمام حوزه‌های قدرت، این تساوی را حزب سوسیال دموکرات رعایت کرد.

وجود تعداد مساوی زنان و مردان در برگه‌های انتخاباتی موجب شد که حزب در انتخابات سال ۱۹۹۴ موفق شود که تعداد رای‌هایش را به سطح دوران ۱۹۶۸ـ ۱۹۲۴ یا به اصطلاح دوران طلایی موفقیت حزب در انتخابات، برساند.

سال ۱۹۹۴، شعار انتخاباتی عشق آری اما اول برابری. در همین رابطه کتابی چاپ شد بنام

راهنمای رسیدن به قدرت  Makt handboken

سال ۱۹۹۵ یک ماه از بیمه والدین فقط به مردان اختصاس داده شد.

عیلرغم این که بیمه والدین در سال ۱۹۷۵ تصویب شد و مردان هم این امکان را به دست آوردند که به خاطر نگهداری فرزند در خانه بمانند، ولی طرح با استقبال زیادی از طرف مردان روبه‌رو نشد. دلیل عدم استقبال مردان مولفه‌های گونگونی از جمله مشکل فرهنگی و مسایل مالی بود. چون مردان نسبت به زنان از سطح دستمزد بالاتری برخوردار بودند اگر در خانه می‌ماندند در صد بیشتری از حقوقشان را از دست می‌دادند، که این پدیده به نفع درآمد خانواده نبود. به همین دلیل خیلی وقت‌ها زنان خود آگاهانه از تمام امکان بیمه والدین در طول ۱۶ ماه استفاده می‌کردند و منافع کوتاه مدت خانواده را به منافع بلند مدت خود و خانواده ترجیح می‌دادند. دولت سوسیال دموکرات و سازمان زنان سوسیال دموکرات سعی کردند از تحقیقات دانشگاهی در مورد نکات مثبت ماندن مردان را در خانه و صرف وقت با فرزند، و تاثیرات منفی این را که تنها زنان از بیمه والدین استفاده کنند و در خانه بمانند، برای زنان روشن کنند. زنان سوسیال دموکرات تلاش زیادی کردند که مدت بیمه والدین بین پدر ومادر به نحوه درستی تقسیم شود . اما هرلایحه‌ای که از طرف حزب سوسیال موکرات به این منظور به مجلس می‌رفت با مخالفت شدید احزاب دست راستی بخصوص حزب دموکرات مسیحی روبه‌رو می‌شد. به همین دلیل اختصاص دادن یک ماه از این مدت بیمه والدین به مردان دستاورد به‌نسبت خوبی بود .البته به موازات تصویب قانون، در این زمینه فرهنگ سازی وسیعی صورت گرفت و هنوز این فرهنگ سازی ادامه دارد.

سال ۱۹۹۵ کنگره سازمان زنان سوسیال دموکرات غیرقانونی کردن خرید سکس را تصویب نمود.

سال ۱۹۹۶ زنان توانستند خودشان سرپرستی فرزند را به تنهایی عهده‌دار شوند.

سال ۱۹۹۷ کنگره حزب سوسیال دموکرات پیشنهاد ممنوعیت خرید سکس و جرم شناختن آن را تصویب نمود.

سال ۱۹۹۸ ختنه زنان غیر قانونی شد.

ختنه دختران در بین بعضی از ملیت‌های مهاجراز جمله مهاجران از آفریقا و خاورمیانه در سوئد معمول بود. عمل ختنه به طرز فجیعی انجام می‌گیرد و به منظور کنترل جنسی دختران و از بین بردن احساسات جنسی آن ها صورت می‌گیرد.

چهار نوع ختنه شناخته شده است. یکی از این انواع آن ها دوختن آلت تناسلی دختر می باشد که باعث درد شدید موقع همبستری، دردهای شدید موقع عادت ماهانه و درد شدید و نیز پارگی دهانه رحم موقع زایمان می‌شود. بعضی از خانواده‌ها دخترشان را به کشور خودشان می‌برند و این عمل را رویشان انجام می‌دهند . معمولا عمل ختنه توسط زنان بی‌سواد روستا صورت می‌گیرد.

قانون غیر قانونی بودن ختنه زنان نه تنها شامل انجام آن در سوئد بلکه شامل انجام آن در خارج از سوئد هم می‌شود. پدر و مادرانی که اجازه می‌دهند این عمل روی دخترشان انجام گیرد مورد پیگرد قانونی قرار می‌گیرند. کارمندان مهد کودک و یا معلمان مدارس درصورت مشاهده چنین چیزی موظف هستند به پلیس اطلاع دهند.

جرم تعین شده برای انجام عمل ختنه زنان ودختران بین ۱۰ -۲ سال تعین شده است. پدر و مادر مجرم محسوب میشوند و گفتن اینکه با رضایت خود دخترعمل ختنه صورت گرفته مورد توجه دادگاه قرار نمی گیرد.

سال ۱۹۹۸ خشونت علیه زنان غیر قانونی شد.

سال ۱۹۹۹ مجلس سوئد برای اولین بار و تنها کشور در دنیا  قانون مجرم شناختن خریدار سکس را تصویب نمود. همچنین زن فروشنده سکس را قربانی اعلام نمود

کسانی که به خرید و فروش زنان به منظور خرید و فروش سکس اشتغال دارند علاوه بر این که به جرم خرید سکس محکوم می‌شوند، به جرم تجاوز نیز محکوم می‌شوند.

سال ۱۹۹۹ پارلمان اروپا غیر قانونی بودن خرید و فروش انسان ( به منظور استفاده جنسی) را تصویب کرد.[۶]

بانی این قانون یک خانم سوسیال دموکرات سوئدی بنام آنیتا گرادین بود که اولین زن نماینده سوئد در پارلمان اروپا بین سالهای ۱۹۹۹-۱۹۹۵ می‌باشد. بر اساس این قانون کسی که به ایجاد  فاحشه‌خانه و خرید و فروش زنان به منظور استفاده جنسی اقدام کند، مرتکب جرم شده‌است.

کشورهای نروژ، فنلاند، و فرانسه نیز خرید سکس را برای شهروندان خود چه در داخل کشور و چه در کشورهای دیگر غیرقانونی اعلام کرده‌اند.

ایجاد مراکز خرید و فروش سکس در ۸ کشور اروپایی از جمله یونان، اتریش، هلند، بخش‌هایی از اسپانیا،

چک، اسلواکی، آلمان، و سوئیس متاسفانه هنوزغیر قانونی اعلام نشده است.

براساس تحقیقاتی که از سال ۲۰۲۰-۲۰۱۴ شده است در حدود هشت دهم درصد مردان سوئد سکس خریده اند.[۷]

خرید سکس در سوئد تابو است و اگر این حرکت توسط افراد سرشناس صورت بگیرد نه تنها محاکمه می‌شوند بلکه به قیمت استعفا از کارشان تمام می‌شود.

 

دهه ۲۰۱۰

سال ۲۰۱۲ بر اساس تصمیم دولت سازمان آمارسوئد موظف شد هرسال آماری از وضعیت زنان در تمام پهنه‌های مربوط به برابری جنسی تهیه نماید.

این تصمیم دولت به منظور تضمین و عملی کردن پیشبرد قوانین برابری زنان و سایر قوانین مربوط به بهبود وضع زنان، صورت گرفت. بر اساس این تصمیم تمام ارگان‌های اداری در تمام عرصه‌های خدمات شهروندی و سایر ارگان‌های خصوصی بزرگ موظف هستند  ِآمار مختص زنان را به مسئولان ارائه دهند. این آمارها از این زاویه حائز اهمیت می‌باشند که می‌توانند نواقص قانونی و اجرایی قوانین مربوط به برابری زنان را نشان دهند تا در صورت لزوم در قوانین مربوطه بازبینی لازم صورت گیرد.

 

سال ۲۰۱۴ دولت ائتلافی سوسیال دموکرات و حزب سبز خود را دولت فمینیستی اعلام کرد و قول داد تصمیمات و اقداماتش فمینیستی باشد.

سال ۲۰۱۴-معاینه پستان و دهانه رحم برای زنان مجانی شد.

سال ۲۰۱۵ در رابطه با سرطان معاینه مجانی پریودی پستان زنان

 

 

سال ۲۰۱۵ سازمان زنان سوسیال دموکرات توانست سه ماه از بیمه والدین را به طور مشخص به پدر اختصاص دهد.

طبق این قانون از مدت زمان بیمه والدین سه ماه به طور مشخص سهمیه پدر و سه ماه سهمیه مادر است. این ۶ ماه به پدر و مادر کودک اختصاص دارد و نمی‌توان به همدیگر و یا کس دیگری که کودک را نگه می‌دارد واگذار نمود. اما بقیه مدت زمان استفاده از بیمه را می‌توان به پدربزرگ و یا مادربزرگ جهت نگهداری بچه واگذار نمود. همچنان که ملاحظه می‌شود قدم به قدم سهمیه‌ پدران از بیمه مشترک برای نگهداری فرزند زیاد تر می‌شود. البته به موازات بازبینی این قانون در کنارش فرهنگ‌سازی در مورد در خانه ماندن پدران صورت می‌گیرد که در این میان نقش دولت سوسیال دموکرات درپشتیبانی از پیشنهادات و پافشاری زنان سوسیال دموکرات چشم گیر است.

سال ۲۰۱۶ کمک هزینه مادرانه لغو شد.

این بیمه با پیشنهاد حزب دموکرات مسیحی (حزبی که نگاه سنتی به خانواده و زن دارد) و با پشتیبانی احزاب دست راستی در دوران دولت دست راستی‌ها تصویب شده بود. مادرانی که بچه‌دار می‌شدند می‌توانستند در خانه بمانند و بابت بچه‌داری حقوق ناچیزی بگیرند. این امکان باعث شد زنانی که تحصیلات لازمه را برای وارد شدن به بازار کار نداشتند ازاین امکان استفاده کنند و در خانه بمانند. سازمان زنان سوسیال دموکرات طرح کمک هزینه مادرانه را تله‌ای برای بازداری زنان از جذب در بازار کار می‌دانستند. این طرح نیز تاثیرمنفی روی حقوق بازنشستگی زنان می‌گذاشت. ثاثیر منفی دیگر این طرح  سلب مسئولیت از پدران در رابطه با خانه ماندن با بچه‌ها بود. زنان سوسیال دمکرات خیلی به این طرح انتقاد داشتند و در سال ۲۰۱۶ در دوران دولت ائتلافی سوسیال دموکرات و حزب سبز این طرح بر چیده شد.

سال ۲۰۱۶ در رابطه با سرطان، معاینه مجانی پریودی دهانه رحم دختران

سال ۲۰۱۶ زنان تنها، حق باردار شدن مصنوعی را به دست آوردند.

سال ۲۰۱۷ سازمان زنان از حزب خواست که هد ف به صفر رساندن خشونت مردان نسبت به زنان را در دستور کار خود قرار دهد، و موفق شد.

سال ۲۰۱۷ قانون همخوابی باید با توافق طرفین باشد ، در جهت تکمیل باز بینی شد

طبق قانون جدید موقع عمل همخوابی بدون موافقت طرف مقابل، اگر حتی طرف خواهان سکس موقع اجرای سکس خشونت بکار نبرده باشد ولی چون با توافق زن نبوده مجرم شناخته میشود.

سال ۲۰۱۸ اداره دولتی برابری جنسی تاسیس شد.

تاسیس اداره‌ای در این دوره به نام «اداره برابری»

 

تاسیس این اداره  یکی از اقدامات مهم دولت فمنیستی است که مورد انتقاد شدید احزاب دست راستی قرار گرفته است.. این اداره در جهت تحقق برابری جنسی در تمام پهنه‌ها عمل می‌کند.

 

ترکیب کنونی دولت فمینیستی در سال ۲۰۲۰:

نخست وزیر استفان لوون Stefan Löven سوسیال دموکرات

تعداد کل وزراء ۲۳  نفر

تعداد وزرای زن ۱۲ نفر

تعداد وزرای حزب سوسیال دموکرات ۱۸ نفر

تعداد وزرای زن سوسیال دموکرات ۹ نفر

تعداد وزرای حزب محیط زیست ۵ نفر

تعداد وزرای زن حزب محیط زیست ۳ نفر

 

 

سال ۲۰۱۹. قانون همبستری به نفع زنان ( طرف مقابل )

بازبینی شد.

سال ۲۰۱۹ تبصره‌هایی در جهت تکمیل کردن قانون ، بالا بردن جرم تجاوز در رابطه با همبستری بدون توافق طرف مقابل به آن اضافه شد. طبق این قانون سکوت زن موقع همبستری بمعنای رضایت او برای همبستری کافی نیست بلکه بطور مشخص زن باید رضایت خودر بزبان آورد.

این قانون شامل اشخاص همجنسگرا هم می شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

۱- دستاورد برگرفته از وبسایت زنان سوسیال دموکرات و کتاب ۱۰۰ سال مبارزه زنان سوسیال دموکرات . توضیحات دستاورد ها از نویسنده این نوشته است.

۲- مأخذ: اخبار تلویزیون سراسری سوئد SVT در تاریخ دوم ژانویه ۲۰۱۸.

۳- بر اساس آمار  Guttmacherinstitutets rapport som publicerades 2018

۴- طبق قانون تبعیض (۵۶۷ :۲۰۰۸ ) صاحب کار موظف است در محیط کار برای جلوگیری از وجود آزار جنسی، جلوگیری، تبعیض، تبعیض جنسی و آزار و منزوی کردن افراد برنامه‌ای مدون داشته باشد.

۵- این جنبش در مقاله‌ای مستقل به همین نام توضیح داده شده است.

۶- این اقدام به نام ترافیکینگ Trafficking مشهور است. طبق قانون منع ترافیکینگ خرید و فروش انسان‌ها به منظور استفاده جنسی جرم است. این قانون تفصیلاتی دارد و از جمله شامل خرید و فروش کودکان زیر هیجده سال نیز می‌شود، که محکومیت سنگین‌تری دارد.

۷- ماری روبسام Maria Robsahm مجله سوئدی Ordfront، ۲۲ ژوئن ۲۰۲۰.

 

ضرورت تشکیلات مستقل زنان

ضرورت تشکیلات مستقل زنان

ثریا ندیم پور

ضرورت تشکیلات مستقل زنان

زنان در ایران کماکان در قرن بیست و یکم با نا برابری با مردان در زمینه دستمزد دربرابر کار یکسان در بازارکار، در استفاده ازامکانات جامعه ، درداشتن حقوق انسانی در جامعه و حتی در خانواده، در برخورداری از استقلال اقتصادی؛ مواجه هستند. این نابرابری ها بدلیل نبودن زنان در عرصه قدرت سیاسی میباشد.

نابرابری اقتصادی-اجتماعی و سیاسی زنان منجر به فقر اقتصادی زنان و وابسته شدن آنان به مردان شده است که خود وابستگی اقتصادی باعث عدم استقلال شخصیتی ـ اجتماعی زنان می شود.

وضع اقتصادی نابسامان زنان و وابستگی اقتصادی آنان به شوهر بطور معمول باعث تن دادن زنان به ادامه زندگی در یک رابطه ناخواسته وغیرمنصفانه می شود. وضعیت نابسامان زنان تاثیر مستقیم منفی درتربیت وآموزش کودکان دارد. زیرا کودکان درمحیطی پرازخشونت تربیت میشوند. پسر خشونت را ازپدریاد میگیرد ودختر فروتنی وقبول خشونت را ازمادر.

هرچه جامعه مذهبی – و سنتی تر باشد وضعیت زنان بدتر است. زیرا که قوانین وعرف سنتی زنان را جزء املاک مرد بحساب می آورند و بنابراین حقوق خاصی برای زنان قائل نمی باشند. کما اینکه در بعضی از روستاهای ایران مرسوم است که برای حل اختلافات بین دو روستا یا دو طایفه و یا اینکه بجای پرداخت دیه ازرد وبدل کردن دختران جوان استفاده میکنند .

وجود اختلاف طبقاتی در جامعه خود در عمیق تر شدن فقر اقتصادی زنان نقش بسزایی ایفا میکند. هرچه اختلاف طبقاتی در جامعه عمیق تر باشد بهمان نسبت وضعیت اقتصادی زنان بدتر میشود. یکی از نتایج بارز این پدیده ، تن فروشی زنان برای اداره خود و خانواده است. جمهوری اسلامی به استفاده جنسی اززنان پوشش مذهبی داده و صیغه یک ساعته و یا چند روزه را به امری متداول تبدیل نموده است و در این راستا به شرکت های خرید و فروش سکس در لفافه صیغه مجوز قانونی میدهد.

برای مبارزه بر علیه این همه بی عدالتی اجتماعی و فرهنگی در مورد زنان لازم است قوانینی در جهت رفع تبعیض زنان و بهبود وضع اقتصادی- اجتماعی آنان در این رابطه تصویب شود. برای تضمین وضع چنین قوانینی وجود زنان در ارگان های قانون گذاری لازم و ضروری است.

زنان برای بدست آوردن قدرت سیاسی احتیاج به داشتن تشکل های مستقل دارند. این تشکلات مستقل می توانند هم به صورت نهادهای اجتماعی مستقل وهم به صورت تشکلی مستقل دردرون احزاب سیاسی بوجود آیند.

از آنجائیکه بخش مهمی از خواستهای زنان مرز طبقاتی نمیشناسد زنان می توانند با پایگاه اقتصادی و  دیدگاه سیاسی مختلف در تشکیلات و یا نهاد های مختلف زنان دوش به دوش هم برای خواستهای پایه ای مشترک خود مبارزه کنند. تشکلات زنان در چند جبهه لازم است فعالیت کنند، ازجمله؛ برجسته کردن خواستهای زنان و لزوم تصویب قوانین جدید، فرهنگ سازی در مورد اهمیت برابری حقوق زنان و مردان در جامعه ، مبارزه جمعی منسجم برای تغییر قوانین به نفع حقوق برابر زنان و آماده سازی زنان برای گرفتن قدرت سیاسی و پست های کلیدی در جامعه.

تشکیل سازمانهای مستقل زنان به معنی نفی فعالیت مشترک زنان با مردان در احزاب و سازمان های سیاسی- اجتماعی نمی باشد هر دو لازم و ملزوم همدیگر هستند. تشکل های زنان در برجسته کردن نیازهای ویژه زنان و ارتقاء آن ها و در نتیجه رشد جامعه نقش تعیین کننده ای دارد.

در جامعه سوئد علیرغم اینکه سازمان زنان سو سیال دمکرات بهمراه سایر سازمان های زنان سوئد در طی صد سال مبارزه توانسته اند به دستاوردهای مهمی در زمینه برابری حقوق زن و مرد و بهبود وضع خانواده دست یابند اما هنوز این سازمان در کنار حزب سو سیال دمکرات به مبارزه خود ادامه می دهد. علیرغم اینکه اکثر احزاب سوئدی بخش زنان دارند تعداد زیادی نهادهای اجتماعی زنان در جامعه فعالیت میکنند.  یکی از نتایج مبارزات جمعی زنان، قانونی شدن کمک مالی دولت به نهادهای اجتماعی از جمله نهادهای زنان می باشد.

فراموش نکنیم بهبود وضع زنان در یک جامعه رابطه مستقیم در بهبود وضع خانواده و نقش مستقیم در تربیت و تعلیم نسل آینده آن جامعه دارد. در نتیجه وجود نهادها و سازمان های زنان کمک مهمی در نهادینه شدن برابری زن و مرد، بهبود وضع خانواده و در نتیجه رشد و شکوفائی اقتصادی و اجتماعی جامعه خواهد شد .

درراه مبارزه برای برابری جنسیتی، همبستگی تمام زنان با تعلقات سیاسی ، اجتماعی ، دینی ،اتنیکی و ..مختلف و کمک مردان آزاد اندیش و معتقد به فمینسم ضر ری است .

دستاورد های سازمان زنان سو سیال دموکرات سوئد

دستاورد های سازمان زنان سو سیال دموکرات سوئد

ثریا ندیم پور

دستاورد های سازمان زنان سو سیال دموکرات سوئد

این نوشته دستاوردهای سازمان زنان سو سیال دموکرات را بعد از گرفتن حق رای در سال ۱۹۲۰ در پهنه‌های مختلف از جمله سیاست داخلی، سیاست خارجی، بهبود وضع زنان و خانواده و نیز تلاش آنان را در بهبود وضع زنان قشر های پایین در کشورهای فقیر و برقراری صلح در جهان به طور خلاصه بیان می‌کند.

در این نوشته تلاش می‌شود که دستاوردهای هر دهه جداگانه مختلف بیان شود.[۱]

دهه ۲۰

گرفتن امکاناتی برای استراحت زنان طبقه ضعیف جامعه.

در این دهه وضع اقتصادی بخش وسیعی از خانواده‌ها بسیار ضعیف بود. زنان مجبور بودند علیرغم داشتن بچه و کار منزل به کار سخت با در آمد بسیار کم از جمله کار در خانواده‌های ثروتمند مشغول باشند. در این رابطه سازمان زنان سوسیال دموکرات خواهان گرفتن مکان‌هایی برای استراحت از دولت شدند تا زنان از خانواده‌های با وضعیت اقتصادی ضعیف بتوانند به همراه فرزندان خود به مدت یک ماه در این استراحتگاه‌ها اسکان داده شوند. در مدت استراحت این زنان از امکان سوادآموزی و آموزش سیاسی برخوردار می‌شدند همزمان کودکان می‌توانستند در کنار مادرشان باشند.

دهه ۳۰

تشکیل درمانگاه‌های ویژه مادران

سال ۱۹۳۵ دادن کمک هزینه مالی به همه مادران تصویب شد.

 سال ۱۹۳۸ امکان استفاده از وسیله جلوگیری از بارداری داده شد.

سال ۱۹۳۵ زنان و مردان به یک اندازه از بازنشستگی عمومی برخوردار شدند.

بازنشستگی عمومی، حداقل بازنشستگی است که شامل زنان و مردانی می شود که یا به دلیل نداشتن کار از بازنشستگی ناشی از کارکردن محروم هستند و یا سال‌های بسیار کمی کار کرده‌اند. در دهه ۳۰ تعداد این افراد چشمگیر بود به خصوص در مورد زنان که به دلیل ساختار فرهنگی جامعه در داشتن کار از دستمزد واقعی متناسب با کار انجام شده محروم بودند.

سال ۱۹۳۹ اخراج زنان از کار به دلیل ازدواج و یا حامله شدن ممنوع شد.

صاحب کار معمولا از استخدام دختران جوان به دلیل امکان تشکیل خانواده و بچه‌دار شدن امتناع می‌نمودند. یکی از عوامل مهم آن عدم دسترسی به امکانات اجتماعی چون مهد کودک برای نگهداری کودکان بود. نبودن امکان مهد کودک نقش بازدارنده برای ورود زنان به بازار کار بود که خود باعث وابستگی اقتصادی زنان به مردان می‌شد.

 

 

 

 

دهه ۴۰

سال ۱۹۴۷ کمک هزینه عمومی برای خانواده‌های بچه‌دار تصویب شد.

سازمان زنان برای کم کردن فشار اقتصادی بر خانواده‌ها و ایجاد رفاه نسبی برای کودکان خواهان کمک‌هزینه فرزندان شد. کمک هزینه فرزند به همه خانواده‌ها بدون در نظر گرفتن سطح درآمد خانواده، تعلق گرفت. این کمک هزینه، به طور مشخص برای رفع نیازهای کودک در نظر گرفته شده است. خانواده‌هایی که کودکی را به فرزندخواندگی قبول می‌کنند نیز شامل این کمک هزینه می‌شوند. با رسیدن کودک به سن ۱۶ سالگی، کمک هزینه کودک به کمک هزینه تحصیل تغیر نام می‌دهد و به خود نوجوان پرداخت می‌شود.

کمک هزینه کودک خود گامی است برای بهبود وضع کودکان، بدون در نظر گرفتن وضع اقتصادی خانواده این خود قدمی است در راه برابری و کم کردن تاثیر اختلاف طبقاتی در برآوردن نیازهای کودکان. این کمک هزینه از بودجه دولت تامین می‌شود. در بعضی موارد خاص اداره بهزیستی شهر که هزینه‌اش از مالیات شهروندان تامین می‌شود در تابستان و موقع کریسمس کمک مالی به خانواده کم درآمد برای خریدن دوچرخه، فرستادن کودکان برای برنامه‌های تفریحی و یا خریدن کادوی کریسمس می‌پردازد. این کمک‌ها در همه شهرها یکسان نیست و بستگی به سطح بودجه شهر و تصمیم پارلمان شهردارد.

کمک هزینه تحصیلی که بین ۲۰ـ۱۶ سالگی به خود دانش‌آموزان پرداخت می‌شود در شکل‌گیری مستقل شخصیت دانش‌آموز و عدم وابستگی اقتصادی به خانواده نقش مهمی دارد. این کمک هزینه در طول سال تحصیلی پرداخت می‌شود، اما اداره کار شهر موظف است برای نوجوانان در طول تابستان کار ایجاد کند.

مطرح کردن دستمزد برابر در برابر کار برابر

این خواست به طور صد در صد اجرا نشده ولی هر سال آمار گرفته می‌شود و رویش بحث می‌شود. زنان سوسیال دموکرات به شدت روی این قضیه حساس هستند و روند آن را دنبال می‌کنند. اتحادیه‌های کارمندی و کارگری نیز سعی در ‌کم کردن این اختلاف سطح دستمزد دارند.

سال ۱۹۴۷ اولین وزیر زن وارد کابینه دولت سوسیال دموکرات وقت شد

این خانم که سوسیال دموکرات بود دومین زنی بود که در رشته اقتصاد دکترا گرفت و بعدها پروفسور در اقصاد شد.

 

اولین حرکت سازمان زنان سوسیال دموکرات در مورد سیاست خارجی، با شعار صلح در جهان شروع شد

سازمان زنان برای برقراری صلح در جهان و ادامه سیاست بی‌طرفی حزب در جنگ‌های احتمالی شعار برقراری صلح در جهان را در برنامه خود قرار داد. در این راستا سازمان سعی کرد از طریق اکسیون‌ها، نوشتن مقالات در روزنامه‌ها، قطعنامه‌ها و نوشتن لایحه‌های پیشنهادی به گنگره حزب، حزب را به ادامه دادن سیاست بی‌طرفی تشویق کند.

 

 

 

دهه ۵۰

 

در سال ۱۹۵۵ تصویب شد که زنان کارمند حق سه ماه مرخصی زایمان با حقوق کامل داشته باشند.

در سال ۱۹۵۵هم مادر و هم پدر هر دو مشترکا صاحب قیمومت فرزندان شدند.

تا قبل از این تاریخ فقط پدر حق قیمومت فرزند را داشت و مادر این حق را نداشت.

 

مبارزه علیه ساختن، داشتن، صدور سلاح‌های هسته‌ای، و دادن شعار هبستگی جهانی

در دهه ۵۰ ، دستاورد برجسته سازمان زنان سوسیال دموکرات در سیاست خارجی، مجبور کردن دولت به موضع‌گیری بر ضد داشتن سلاح‌های هسته‌ای، و تولید و صدور آن بود. جنبش ضد سلاح هسته‌ای در سال ۱۹۵۶ در سازمان زنان سوسیال دموکرات شروع شد. این حرکت بر خلاف سیاست وقت حزب بود. چنانچه دبیرکل وقت حزب از سازمان زنان خواهش کرد که از تبلیغ علیه سلاح‌های هسته‌ای دست بردارند و باعث دو دستگی در حزب و جامعه نشوند. ولی سازمان زنان بهمراه دوست‌داران صلح و مخالفان تسلیحات هسته‌ای به تبلیغ و مبارزه خود ادامه داد. سرانجام در گنگره حزب سوسیال دموکرات در سال ۱۹۶۴ مخالفان سلاح‌های هسته‌ای اکثریت را به دست آوردند و تصویب شد که سیاست حزب در جهت مخالفت با داشتن سلاح‌های هسته‌ای، ساختن این سلاح‌ها و صدور آن به کشورهای دیگر باشد.

سال ۱۹۶۸ سوئد زیر قرارداد بین المللی سازمان ملل را مبنی برعدم داشتن، ساختن و صادر کردن و کار کردن روی سلاح‌های هسته‌ای را امضاء نمود و شروع کرد به پایان دادن برنامه‌های خود در زمینه سلاح‌های هسته‌ای. این برنامه‌ها به طور کلی در سال ۱۹۷۲ پایان پذیرفت.

 

دهه ۶۰

سال ۱۹۶۴ استفاده از قرص ضد حاملگی آزاد شد.

سال ۱۹۶۵ تجاوز در روابط زناشویی جرم شناخته شد.

طبق این قانون شوهر بدون رضایت همسر اجازه همبستری با او را ندارد. اگر چنین اتفاقی بیافتد جرم محسوب

می‌شود.

قانون دستمزد زنانه لغو شد و قانون دستمزد مساوی در مقابل کار مساوی وضع شد.

طبق این قانون اگر صاحبکار در مقابل کار مساوی دستمزد کمتری به حقوق بگیران زن صرفا بخاطر زن بودن‌شان بدهد جرم محسوب می‌شود.

تا قبل از این تاریخ دو دستمزد مختلف با سطوح مختلف برای زنان و مردان وجود داشت. بدین معنا که زنان در مقابل کار برابر دستمزد برابر با مردان نمی‌گرفتند. وجود دو سطح دستمزد مختلف برای زنان و مردان به یک هنجار تبدیل شده بود وغیر قانونی نبود. اما طبق این قانون اگر صاحبکار در مقابل کار مساوی دستمزد کمتری به حقوق بگیران زن صرفا بخاطر زن بودن بدهد جرم محسوب می‌شود.

برای کنترل اجرای این قانون اداره آمار سالانه آمار میانگین اختلاف دستمزد زنان ومردان را اعلام می‌کند.

ارگان‌های مرکزی اتحادیه‌های کارمندی و کارگری سالانه با ارگان مرکزی اتحادیه صاحبکاران بر سر میانگین درصدی اضافه حقوق سالانه حقوق بگیران به توافق‌هایی می‌رسند. این توافق حداقل درصد اضافه حقوق سالانه را تعین می‌کند.این بدین معناست که صاحب‌کاران موقع تعین دستمزدهای سالانه نباید سطح درصدی اضافه حقوق پایین تر از سطح درصدی مورد توافق بین صاحب‌کاران و حقوق بگیران باشد.

طق آمار سازمان بین المللی اقتصاد WFF اختلاف دستمزد زنان و مردان در کشورهای نروژ و ایسلند، روواندا و سوئد و فنلاند کم‌تر از همه، ولی در کشورهای ایران، یمن، پاکستان و سوریه اختلاف دستمزد بین زنان و مردان بالاتر از دیگر کشورها است. در این آمار که در سال ۲۰۱۷ گرفته شده ۱۴۴ کشور شرکت داشتند. [۲]

سال ۱۹۶۹ تصویب شد که برنامه آموزشی جدید در مدارس باید براساس دیدگاه برابری نوشته شود.

برای تغییر مناسبات اجتماعی چند عامل لازم است از جمله تدوین قوانین لازم، حمایت فعال و برنامه‌ریزی شده دولت و فرهنگ سازی دستگاه‌های ارتباط جمعی و آموزش عمومی در سطح وسیع.

وجود حقوق نابرابر زنان با مردان ریشه اقتصادی- فرهنگی دارد. برای ریشه‌کن کردن این فرهنگ نابرابر باید آموزش را از مهدکودک شروع کرد. باید کودکان از همان دوران کودکی در عمل یاد بگیرند که زنان و مردان دارای ارزش برابر هستند.

زنان سوسیال دموکرات ایجاد مهد کودک و دسترسی عموم را به مهد کودک، به یک مسئله سیاسی تبدیل کردند.

یکی از عوامل اساسی آزادی زنان و رشد شخصیت آنان ورودشان به بازار کار و داشتن استقلال مالی است. اما ورود زنان به بازار کار مستلزم دسترسی آنان به مهد کودک به عنوان جایی امن و آموزنده برای کودکان است. درست به همین دلیل زنان سوسیال دموکرات دسترسی عموم به مهد کودک را به یک مسئله سیاسی تبدیل نمودند.

 

دهه ۷۰

سازمان زنان ۶ ساعت کار در هفته را مطرح کرد.

این خواست به دلیل این که هنوز تا این تاریخ ( سال ۲۰۲۰) جامه عمل نپوشیده، هم‌چنان از خواست‌های امروز سازمان زنان است.

دلیل طرح این خواست برخورداری از وقت بیشتری برای خانواده و بودن در کنار کودکان است. تحقق این خواست به نفع خود زنان هم هست زیرا که زنان گذشته از اشتغال کار بیرون، کماکان بخش بیشتری از مسئولیت کارهای روزمره خانه و نیز برنامه‌ریزی را به عهده دارند. در نتیجه برای این که بتوانند با کودکان باشند نیاز به وقت بیشتری دارند. حزب سوسیال دموکرات این خواست را جزء برنامه خود قرار نداده است. ۶ ساعت کار جزء برنامه‌های حزب چپ نیز می‌باشد.

سال ۱۹۷۱ تصویب قانون مالیاتی جداگانه، بدین معنا که زوجین جداگانه مالیات بر درآمد سالانه بدهند.

استقلال اقتصادی انسان‌ها و عدم وابستگی اقتصادی آن‌ها به یک‌ دیگر یکی از پایه‌های مقوله آزادی است که خود نیز یکی از ارزش های بنیانی سوسیال دمکراسی به شمار می‌رود. در همین راستا زنان سوسیال دموکرات در تمام سال‌های فعالیت خود در جهت استقلال اقتصادی زنان گام برداشته‌اند. .تصویب قانون مالیاتی مبنی بر دادن مالیات جداگانه زوجین قدمی در جهت استقلال و بهبود مالی زنان بود.

استفاده از وسایل پیش‌گیری از بارداری رایگان شد.

غیر قانونی بودن استفاده از وسایل پیش‌گیری از بارداری و یا رایگان نبودن استفاده از آن به حامله شدن ناخواسته زنان و دختران منجر می‌شود و به دلیل غیر قانونی بودن کورتاژ در برخی از کشورها زنان مجبور می‌شوند از راه‌های غیر استاندارد کورتاژ کنند. این عمل به خطر افتادن جان مادر هنگام کورتاژ غیرقاتونی را در بر دارد، و در صورت موفق نشدن به کورتاژ، باعث به دنیا أمدن کودکان ناخواسته خواهد شد.

سال ۱۹۷۴ بیمه والدین جای کمک مادرانه را گرفت.

کمک مادرانه امکانی بود که فقط  مادران می‌توانستند هنگام زایمان از آن استفاده کنند. این امکان نیز در گذشته در اثر مبارزات زنان سوسیال دموکرات به دست آمده بود. اما با گذشت زمان و وارد شدن زنان در بازاز کار ، رشد دیدگاه فمنیستی ، نیز تغییر و رشد ساختار جامعه، لازم شد در این قانون یک بازبینی جدید صورت بگیرد. نتیجه این بازبینی این شد که لازم است پدران هم درنگهداری کودکان مسئولیت پذیر باشند و زنان نباید به دلیل ماندن در خانه فرصت رشد در بازار کار را از دست بدهند ویا از بیمه بازنشستگی کمتری برخوردار شوند. کمک مادرانه فقط به مادران تعلق می گرفت . بنابراین تشکیلات زنان سوسیال دموکرات خواهان تغییر کمک مادرانه به بیمه والدین شد. بدین معنا که پدران هم امکان داشته باشند در خانه بمانند و از کودک تازه به دنیا آمده نگهداری کنند. بعدها تحقیقات و بررسی‌ها نشان داد که در خانه ماندن پدر به نفع خودش هم هست زیرا شاهد رشد قدم به قدم فرزندش خواهد بود و همزمان کودک امکان با هم بودن هم با پدر و هم با مادر را خواهد داشت.

سال ۱۹۷۵ کورتاژ بعد از ۴۲ سال آزاد شد و زنان توانستند در این مورد حرف آخر را بزنند.

کورتاژ کاملا به بدن زن ربط دارد و تاثیرات روانی شدیدی برای او دارد اما با این حال در رابطه با کورتاژ نظر زن مطرح نبود و مرد تصمیم گیرنده بود. در سوئد تا قبل ازسال ۱۷۳۴ برای زنی که کورتاژ می‌کرد و کسی که عمل کورتاژ را انجام می‌داد حکم اعدام صادر می‌شد. اما بعد از سال ۱۷۳۴ مجازات از اعدام به زندان طولانی برای هر دو، هم مادر خواهان کورتاژ و هم کوتاژکننده، تبدیل شد. به مرور زمان این مجازات به زندان فقط برای مادر کورتاژ کننده تقلیل یافت.

سالانه دست‌کم ۲۲۰۰۰ زن در جهان بر اثر کورتاژ از راه‌های غیر علمی و غیر قانونی ، جانشان را از دست میدهند.[۳]

 

سال ۱۹۷۵ زنان سوسیال دموکرات موفق شدند که به خواست آنان یک در صد از درآمد سرانه سوئد به کمک به سوادآموزی زنان کشورهای فقیر اختصاص داده شود.

کشور سوئد سالانه مبلغی به صورت کمک بلاعوض به کشورهای فقیر اختصاص می‌دهد. زنان سوسیال دموکرات خواستار آن شدند که از این کمک بلاعوض هر سال مبلغ مشخصی به زنان فقیر اختصاص داده شود. این مبلغ  در جهت سوادآموزی، آموزش بهداشت و پروژه‌هایی در جهت استقلال اقتصادی زنان و… استفاده می‌شود.

 

دهه۸۰

سال ۱۹۸۰ تبعیض جنسی در بازار کار غیرقانونی اعلام می‌شود.

کارفرمایان سعی می‌کردند تا آن جا که امکان دارد از استخدام زنان جوان بچه دار و یا باردار خوداری کنند و در عوض استخدام مردان را ترجیح می‌دادند. این قانون انجام چنین انتخابی را جرم محسوب می‌کند. ضمنا ادارات باید در مقررات خود[۴] قید کنند که در جهت برابری زن و مرد چه از نظر تعداد و چه از نظر برابری حقوق گام برمی‌دارند. صاحب کار موظف است هنگام استخدام جدید اتحادیه اداره / شرکت مربوطه را در جریان بگذارد. همزمان اشخاص متقاضی کار که کار آگهی‌شده را نگرفته‌اند همیشه حق اعتراض دارند.

سال ۱۹۸۲ دولت موظف به دادن کمک‌های دولتی به نهادهای مردمی زنان می‌شود.

خانه‌های حمایت از زنان در کلیه شهرها دایر شد. این خانه‌ها زنان مراجعه کننده را از هر نظر حتی از نظر حقوقی کمک می‌کنند. به غیر از این خانه‌ها تمام نهادهای زنان که اهداف‌شان به نوعی کمک به بهبود وضعیت زنان باشد می‌توانند برای اجرای برنامه هایشان کمک مالی تقاضا بکنند.

 

سال ۱۹۸۵ کنگره زنان سوسیال دموکرات برنامه پیشنهادی سیاست خارجی سازمان را با شعار صلح برای دنیا و خلع‌سلاح عمومی و حمایت از زنان کشورهای فقیر تصویب کرد.

از جمله اقدامات این مقطع زمانی سازمان زنان در جهت کمک به زنان فقیر درکشورهای فقیر ساختن بیمارستان زنان در جنوب الجزایر بود.

 

دهه ۹۰

سال ۱۹۹۲ قانون برابری جنسی به‌ روز شد.

قوانین باید با رشد آگاهی جامعه و نیز تغییر مولفه‌های جامعه بازبینی شوند. قانون برابری جنسی نیز در همین راستا به‌روز شد.  از اقدامات دیگر زنان سوسیال دموکرات در این دوره تشویق حضور زنان در هیئت منصفه دادگاه‌ها بود. این عمل به این دلیل صورت گرفت که درهیئت منصفه دادگاه ها مردان اکثریت داشتند و به همین دلیل در دعاوی مربوط به تجاوز، مرد متجاوز اکثرا تبرئه می‌شد. در دادگاه طرز لباس پوشیدن زن موقع عمل تجاوز و آیا او مشروب خورده بوده یا نه مورد سئوال قرار می‌گرفت و به عبارت دیگر گناه تجاوز مرد به گردن زن می‌افتاد. سازمان زنان در این زمینه بحث‌های گرمی را در جامعه به راه انداخت.

سال ۱۹۹۳، گنگره حزب سوسیال دمکرات به خواست سازمان زنان حزب سوسیال دمکرات برای گرفتن ۵۰٪ قدرت رای مثبت داد.

در سال ۱۹۹۱ یک جنبش فمنیستی بنام «جوراب‌های کمکی» (که در ایران ساپورت نامیده می‌شود) اعلام موجودیت کرد. این جنبش خواست‌های خود را با شعارهای  دستمزد برابر و نصف قدرت و یا تشکیل حزب زنان، معرفی نمودند.[۵]

این جنبش  در مدت کوتاهی هواداران بسیاری در سراسر سوئد به دست آورد. زنان سوسیال دموکرات نیز از این جنبش پشتیبانی کردند و همزمان حزب را تحت فشار گذاشتند و در کنگره ۱۹۹۳ پیروز شدند.

نتیجه این پیروزی لیست‌های انتخاباتی ۱۹۹۴ بود. تعداد زنان و مردان در همه برگه‌های انتخاباتی مربوط به انتخابات مجلس کشور، انتخابات مجلس استان و انتخابات مجلس شهری برابر بود، بدین ترتیب در برگه‌های انتخاباتی تمام حوزه‌های قدرت، این تساوی را حزب سوسیال دموکرات رعایت کرد.

وجود تعداد مساوی زنان و مردان در برگه‌های انتخاباتی موجب شد که حزب در انتخابات سال ۱۹۹۴ موفق شود که تعداد رای‌هایش را به سطح دوران ۱۹۶۸ـ ۱۹۲۴ یا به اصطلاح دوران طلایی موفقیت حزب در انتخابات، برساند.

سال ۱۹۹۴، شعار انتخاباتی عشق آری اما اول برابری. در همین رابطه کتابی چاپ شد بنام

راهنمای رسیدن به قدرت  Makt handboken

سال ۱۹۹۵ یک ماه از بیمه والدین فقط به مردان اختصاس داده شد.

عیلرغم این که بیمه والدین در سال ۱۹۷۵ تصویب شد و مردان هم این امکان را به دست آوردند که به خاطر نگهداری فرزند در خانه بمانند، ولی طرح با استقبال زیادی از طرف مردان روبه‌رو نشد. دلیل عدم استقبال مردان مولفه‌های گونگونی از جمله مشکل فرهنگی و مسایل مالی بود. چون مردان نسبت به زنان از سطح دستمزد بالاتری برخوردار بودند اگر در خانه می‌ماندند در صد بیشتری از حقوقشان را از دست می‌دادند، که این پدیده به نفع درآمد خانواده نبود. به همین دلیل خیلی وقت‌ها زنان خود آگاهانه از تمام امکان بیمه والدین در طول ۱۶ ماه استفاده می‌کردند و منافع کوتاه مدت خانواده را به منافع بلند مدت خود و خانواده ترجیح می‌دادند. دولت سوسیال دموکرات و سازمان زنان سوسیال دموکرات سعی کردند از تحقیقات دانشگاهی در مورد نکات مثبت ماندن مردان را در خانه و صرف وقت با فرزند، و تاثیرات منفی این را که تنها زنان از بیمه والدین استفاده کنند و در خانه بمانند، برای زنان روشن کنند. زنان سوسیال دموکرات تلاش زیادی کردند که مدت بیمه والدین بین پدر ومادر به نحوه درستی تقسیم شود . اما هرلایحه‌ای که از طرف حزب سوسیال موکرات به این منظور به مجلس می‌رفت با مخالفت شدید احزاب دست راستی بخصوص حزب دموکرات مسیحی روبرو می‌شد. به همین دلیل اختصاص دادن یک ماه از این مدت بیمه والدین به مردان دستاورد به نسبت خوبی بود .البته به موازات تصویب قانون، در این زمینه فرهنگ سازی وسیعی صورت گرفت و هنوز این فرهنگ سازی ادامه دارد.

سال ۱۹۹۵ کنگره سازمان زنان سوسیال دموکرات غیرقانونی کردن خرید سکس را تصویب نمود.

سال ۱۹۹۶ زنان توانستند خودشان سرپرستی فرزند را به تنهایی عهده‌دار شوند.

سال ۱۹۹۷ کنگره حزب سوسیال دموکرات پیشنهاد ممنوعیت خرید سکس و جرم شناختن آن را تصویب نمود.

سال ۱۹۹۸ ختنه زنان غیر قانونی شد.

ختنه دختران در بین بعضی از ملیت‌های مهاجراز جمله مهاجران از آفریقا و خاورمیانه در سوئد معمول بود. عمل ختنه به طرز فجیعی انجام می‌گیرد و به منظور کنترل جنسی دختران و از بین بردن احساسات جنسی آن ها صورت می‌گیرد.

چهار نوع ختنه شناخته شده است. یکی از این انواع آن ها دوختن آلت تناسلی دختر می باشد که باعث درد شدید موقع همبستری، دردهای شدید موقع عادت ماهانه و درد شدید و نیز پارگی دهانه رحم موقع زایمان می‌شود. بعضی از خانواده‌ها دخترشان را به کشور خودشان می‌برند و این عمل را رویشان انجام می‌دهند . معمولا عمل ختنه توسط زنان بی‌سواد روستا صورت می‌گیرد.

قانون غیر قانونی بودن ختنه زنان نه تنها شامل انجام آن در سوئد بلکه شامل انجام آن در خارج از سوئد هم می‌شود. پدر و مادرانی که اجازه می‌دهند این عمل روی دخترشان انجام گیرد مورد پیگرد قانونی قرار می‌گیرند. کارمندان مهد کودک و یا معلمان مدارس درصورت مشاهده چنین چیزی موظف هستند به پلیس اطلاع دهند.

جرم تعین شده برای انجام عمل ختنه زنان ودختران بین ۱۰ -۲ سال تعین شده است. پدر و مادر مجرم محسوب میشوند و گفتن اینکه با رضایت خود دخترعمل ختنه صورت گرفته مورد توجه دادگاه قرار نمی گیرد.

سال ۱۹۹۸ خشونت علیه زنان غیر قانونی شد.

سال ۱۹۹۹ مجلس سوئد برای اولین بار و تنها کشور در دنیا  قانون مجرم شناختن خریدار سکس را تصویب نمود. همچنین زن فروشنده سکس را قربانی اعلام نمود

کسانی که به خرید و فروش زنان به منظور خرید و فروش سکس اشتغال دارند علاوه بر این که به جرم خرید سکس محکوم می‌شوند، به جرم تجاوز نیز محکوم می‌شوند.

سال ۱۹۹۹ پارلمان اروپا غیر قانونی بودن خرید و فروش انسان ( به منظور استفاده جنسی) را تصویب کرد.[۶]

بانی این قانون یک خانم سوسیال دموکرات سوئدی بنام آنیتا گرادین بود که اولین زن نماینده سوئد در پارلمان اروپا بین سالهای ۱۹۹۹-۱۹۹۵ می‌باشد. بر اساس این قانون کسی که به ایجاد  فاحشه‌خانه و خرید و فروش زنان به منظور استفاده جنسی اقدام کند، مرتکب جرم شده‌است.

کشورهای نروژ، فنلاند، و فرانسه نیز خرید سکس را برای شهروندان خود چه در داخل کشور و چه در کشورهای دیگر غیرقانونی اعلام کرده‌اند.

ایجاد مراکز خرید و فروش سکس در ۸ کشور اروپایی از جمله یونان، اتریش، هلند، بخش‌هایی از اسپانیا،

چک، اسلواکی، آلمان، و سوئیس متاسفانه هنوز غیر قانونی اعلام نشده است.

براساس تحقیقاتی که از سال ۲۰۲۰-۲۰۱۴ شده است در حدود هشت دهم درصد مردان سوئد سکس خریده اند.[۷]

خرید سکس در سوئد تابو است و اگر این حرکت توسط افراد سرشناس صورت بگیرد نه تنها محاکمه می‌شوند بلکه به قیمت استعفا از کارشان تمام می‌شود.

 

دهه ۲۰۱۰

سال ۲۰۱۲ بر اساس تصمیم دولت سازمان آمارسوئد موظف شد هرسال آماری از وضعیت زنان در تمام پهنه‌های مربوط به برابری جنسی تهیه نماید.

این تصمیم دولت به منظور تضمین و عملی کردن پیشبرد قوانین برابری زنان و سایر قوانین مربوط به بهبود وضع زنان، صورت گرفت. بر اساس این تصمیم تمام ارگان‌های اداری در تمام عرصه‌های خدمات شهروندی و سایر ارگان‌های خصوصی بزرگ موظف هستند  ِآمار مختص زنان را به مسئولان ارائه دهند. این آمارها از این زاویه حائز اهمیت می‌باشند که می‌توانند نواقص قانونی و اجرایی قوانین مربوط به برابری زنان را نشان دهند تا در صورت لزوم در قوانین مربوطه بازبینی لازم صورت گیرد.

 

سال ۲۰۱۴ دولت ائتلافی سوسیال دموکرات و حزب سبز خود را دولت فمینیستی اعلام کرد و قول داد تصمیمات و اقداماتش فمینیستی باشد.

سال ۲۰۱۴-معاینه پستان و دهانه رحم برای زنان مجانی شد.

سال ۲۰۱۵ در رابطه با سرطان معاینه مجانی پریودی پستان زنان

 

 

سال ۲۰۱۵ سازمان زنان سوسیال دموکرات توانست سه ماه از بیمه والدین را به طور مشخص به پدر اختصاص دهد.

طبق این قانون از مدت زمان بیمه والدین سه ماه به طور مشخص سهمیه پدر و سه ماه سهمیه مادر است. این ۶ ماه به پدر و مادر کودک اختصاص دارد و نمی‌توان به همدیگر و یا کس دیگری که کودک را نگه می‌دارد واگذار نمود. اما بقیه مدت زمان استفاده از بیمه را می‌توان به پدربزرگ و یا مادربزرگ جهت نگهداری بچه واگذار نمود. همچنان که ملاحظه می‌شود قدم به قدم سهمیه‌ پدران از بیمه مشترک برای نگهداری فرزند زیاد تر می‌شود. البته به موازات بازبینی این قانون در کنارش فرهنگ‌سازی در مورد در خانه ماندن پدران صورت می‌گیرد که در این میان نقش دولت سوسیال دموکرات درپشتیبانی از پیشنهادات و پافشاری زنان سوسیال دموکرات چشم گیر است.

سال ۲۰۱۶ کمک هزینه مادرانه لغو شد.

این بیمه با پیشنهاد حزب دموکرات مسیحی (حزبی که نگاه سنتی به خانواده و زن دارد) و با پشتیبانی احزاب دست راستی در دوران دولت دست راستی‌ها تصویب شده بود. مادرانی که بچه‌دار می‌شدند می‌توانستند در خانه بمانند و بابت بچه‌داری حقوق ناچیزی بگیرند. این امکان باعث شد زنانی که تحصیلات لازمه را برای وارد شدن به بازار کار نداشتند ازاین امکان استفاده کنند و در خانه بمانند. سازمان زنان سوسیال دموکرات طرح کمک هزینه مادرانه را تله‌ای برای بازداری زنان از جذب در بازار کار می‌دانستند. این طرح نیز تاثیرمنفی روی حقوق بازنشستگی زنان می‌گذاشت. ثاثیر منفی دیگر این طرح  سلب مسئولیت از پدران در رابطه با خانه ماندن با بچه‌ها بود. زنان سوسیال دمکرات خیلی به این طرح انتقاد داشتند و در سال ۲۰۱۶ در دوران دولت ائتلافی سوسیال دموکرات و حزب سبز این طرح بر چیده شد.

سال ۲۰۱۶ در رابطه با سرطان، معاینه مجانی پریودی دهانه رحم دختران

سال ۲۰۱۶ زنان تنها، حق باردار شدن مصنوعی را به دست آوردند.

سال ۲۰۱۷ سازمان زنان از حزب خواست که هد ف به صفر رساندن خشونت مردان نسبت به زنان را در دستور کار خود قرار دهد، و موفق شد.

سال ۲۰۱۷ قانون همخوابی باید با توافق طرفین باشد ، در جهت تکمیل باز بینی شد

طبق قانون جدید موقع عمل همخوابی بدون موافقت طرف مقابل، اگر حتی طرف خواهان سکس موقع اجرای سکس خشونت بکار نبرده باشد ولی چون با توافق زن نبوده مجرم شناخته میشود.

سال ۲۰۱۸ اداره دولتی برابری جنسی تاسیس شد.

تاسیس اداره‌ای در این دوره به نام «اداره برابری»

 

تاسیس این اداره  یکی از اقدامات مهم دولت فمنیستی است که مورد انتقاد شدید احزاب دست راستی قرار گرفته است.. این اداره در جهت تحقق برابری جنسی در تمام پهنه‌ها عمل می‌کند.

 

ترکیب کنونی دولت فمینیستی در سال ۲۰۲۰:

نخست وزیر استفان لوون Stefan Löven سوسیال دموکرات

تعداد کل وزراء ۲۳  نفر

تعداد وزرای زن ۱۲ نفر

تعداد وزرای حزب سوسیال دموکرات ۱۸ نفر

تعداد وزرای زن سوسیال دموکرات ۹ نفر

تعداد وزرای حزب محیط زیست ۵ نفر

تعداد وزرای زن حزب محیط زیست ۳ نفر

 

 

سال ۲۰۱۹. قانون همبستری به نفع زنان ( طرف مقابل )

بازبینی شد.

سال ۲۰۱۹ تبصره‌هایی در جهت تکمیل کردن قانون ، بالا بردن جرم تجاوز در رابطه با همبستری بدون توافق طرف مقابل به آن اضافه شد. طبق این قانون سکوت زن موقع همبستری بمعنای رضایت او برای همبستری کافی نیست بلکه بطور مشخص زن باید رضایت خودر بزبان آورد.

این قانون شامل اشخاص همجنسگرا هم می شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

۱- دستاورد برگرفته از وبسایت زنان سوسیال دموکرات و کتاب ۱۰۰ سال مبارزه زنان سوسیال دموکرات . توضیحات دستاورد ها از نویسنده این نوشته است.

۲- مأخذ: اخبار تلویزیون سراسری سوئد SVT در تاریخ دوم ژانویه ۲۰۱۸.

۳- بر اساس آمار  Guttmacherinstitutets rapport som publicerades 2018

۴- طبق قانون تبعیض (۵۶۷ :۲۰۰۸ ) صاحب کار موظف است در محیط کار برای جلوگیری از وجود آزار جنسی، جلوگیری، تبعیض، تبعیض جنسی و آزار و منزوی کردن افراد برنامه‌ای مدون داشته باشد.

۵- این جنبش در مقاله‌ای مستقل به همین نام توضیح داده شده است.

۶- این اقدام به نام ترافیکینگ Trafficking مشهور است. طبق قانون منع ترافیکینگ خرید و فروش انسان‌ها به منظور استفاده جنسی جرم است. این قانون تفصیلاتی دارد و از جمله شامل خرید و فروش کودکان زیر هیجده سال نیز می‌شود، که محکومیت سنگین‌تری دارد.

۷- ماری روبسام Maria Robsahm مجله سوئدی Ordfront، ۲۲ ژوئن ۲۰۲۰.

جنبش جوراب های ساپورت

جنبش جوراب های ساپورت

ثریا ندیم پور

جنبش« جوراب های ساپورت » با شعار ۵۰٪ قدرت و دستمزد برابر
یا حزب زنان

جنبش فمینیستی در سوئد در دهه ۹۰ وارد فاز جدیدی از تاریخ‌اش شد. مسئله در قدرت بودن زنان از دهه‌های قبل شروع شده بود. به طوری که در سال ۱۹۸۳ نزدیک ۳۸٪ از نمایندگان پارلمان مرکزی ( کشوری) را زنان تشکیل می‌دادند در حالی که درصد نمایندگان زن در پارلمان در انتخابات ۱۹۹۱به ۳۳٪ تقلیل یافت. تقسیم قدرت به طور برابر بین مردان و زنان در جامعه سوئد سال ها مورد بحث بود. ولی به دلیل محوری نبودن این بحث و نبود برنامه مشخص، تعداد زنان در مراکز قدرت از جمله در پارلمان مرکزی در دوره‌های مختلف انتخاباتی متغیر و هیچگاه به ۵۰٪ نمی‌رسید. به همین دلیل نیاز یک حرکت جدی با پشتوانه محکم برای پایداری برابر جنسی در جامعه احساس می‌شد.

در این راستا درست بعد از انتخابات ۱۹۹۱ یک جنبش فمینیستی به نام شبکه جوراب‌های ساپورت [ ۱] با شعار ۵۰٪ قدرت و دستمزد برابر برای زنان شکل گرفت. همزمان این جنبش تهدید کرد در صورت عدم توجه به این خواست‌ها حزب زنان را تشکیل خواهد داد. افراد کلیدی این جنبش عبارت بودند از:

ماریا پیا بوئه‌تیوس Maria-Pia Boëthius متولد ۱۹۴۷، فمینیست، ژورنالیست، نویسنده، و فعال سیاسی.

آگنتا استارک Agneta Stark متولد ۱۹۴۶، محقق، اقتصاددان، کنشگرسیاسی، نویسنده.

ابا ویت برات‌سترؤم Ebba Witt-Brattström متولد ۱۹۵۳ محقق در ادبیات سوئد، فمینیست و پرفسور.

شعار این جنبش: «تمام دستمزد ( دستمزد برابر)، نصف قدرت؛ یا حزب زنان»

این جنبش شبکه‌ای از زنان فعال سیاسی – اجتماعی بود. هدف تشکیل این شبکه کمک به زنان سیاسی در قدرت در همه احزاب و همزمان جلب علاقه احزاب مختلف به مسائل زنان بود. این شبکه وابسته به هیچ سازمان و حزب خاصی نبود. اما بخشی از اعضایش طبیعتا عضو احزاب مختلف سیاسی بودند. بیشترین هواداران این جنبش در طیف چپ بودند. کما این که به ادعای خانم ماریا ـ پیا یکی از بنیانگذاران این جنبش، مشکل بود که توجه دست راستی ترین حزب را به این جنبش جلب کرد.

این جنبش توانست در مدت کوتاهی توجه بسیاری از زنان رادیکال درون احزاب مختلف را به خود جلب نماید. رسانه‌ها نیز در بازتاب این حرکت نوین در جامعه نقش مهمی ایفا نمودند.

جنبش فمینیستی جوراب های ساپورت به سرعت در سال 1992 در اقصی نقاط سوئد رشد کرد، تا جایی که زنان تهدید نمودند اگر نصف قدرت و دستمزد برابر در مقابل کار برابر به زنان داده نشود از همه فعالیت‌های خود در احزاب مختلف کناره‌گیری کرده ، فعالیت‌های خود را در حزب زنان متمرکز خواهند نمود.

این جنبش در مطرح شدن مسائل زنان و همچنین انتخاب تعداد بیشتری از زنان در برگه‌های انتخاباتی احزاب مختلف روز، نقش مهمی ایفا نمود. لیست های انتخاباتی احزاب مختلف در سال ۱۹۹۴ بیانگر این واقعیت است.

کما این که حزب سوسیال دمکرات به دلیل فشارهای سازمان زنان حزب و همچنین پشتیبانی این سازمان از جنبش «جوراب های ساپورت»، در کنگره ۱۹۹۳ تصویب کرد که تعداد زنان و مردان در برگه‌های انتخاباتی در همه سطوح انتخابات شهری، استانی، و مرکزی مساوی باشند و لیست‌های انتخاباتی حزب سوسیال دموکرات ازآن زمان به بعد به لیست‌های «یک در میان، زنان» معروف شدند.

لیست‌های انتخاباتی حزب چپ نیز شامل ۵۰٪ زنان و ۵۰٪ مردان شد.

در اثر این جنبش، در انتخابات سال ۱۹۹۴ در صد نمایندگان زن در پارلمان مرکزی (کشوری) به ۴۸٪ رسید. نتیجه انتخابات دوره بعد در سال ۱۹۹۸ نیز ۴۸٪ شد.

وجود تعداد مساوی زنان و مردان در برگه‌های انتخاباتی حزب سوسیال دموکرات موجب شد که حزب در انتخابات سال ۱۹۹۴ موفق شود که تعداد رای‌هایش را به سطح دوران ۱۹۶۸ـ ۱۹۲۴ که دوران طلایی موفقیت حزب در انتخابات بود، برساند.

۱.مقاله ۱۵۰ سال از تاریخ فمینیسم، از مسئله زنان تا سیاست برابری جنسی نویسندگان: به قلم آن‌ماری یوبری Annmari Ljuhgberg  نویسنده و مترجم، یوهان لؤن‌روت Johan Lönnroth، نویسنده و معاون قبلی دبیر کل حزب چپ، و ریاضی دان، یامی ساند Jammy Sand پژوهشگر ادبیات. منبع وبسایت اداره برابری Jämställ.nu (jamstall.nu) و روزنامه سراسری Aftonbladet ژوئن ۲۰۰۲.

پروسه حق رای گرفتن زنان در سوئد

ثریا ندیم پور

 

فرایند حرکت زنان سوئد برای گرفتن حق رای و مشارکت در احزاب سیاسی

تا قبل از سال ۱۸۶۶ زمینداران بزرگ، کشیشان و خانواده‌های اعیان (سران نیروی دفاعی) و ثروتمندان می‌توانستند رای بدهند و انتخاب شوند. بعد از ۱۸۶۶ تحولات اقتصادی در جامعه صورت گرفت که منجر به تغییرا ت ساختار طبقاتی جامعه و وضعیت اقتصادی بخشی از زنان شد. این تحولات اقتصادی بازبینی حق رای را در جامعه می طلبید.

بر اساس این بازبینی ، مردانی که در چارچوب اقشار و طبقات فوق قرار نمی‌گرفتند ولی در آمد سالانه‌ای برابر۴۰۰۰۰ کرون و یا ۸۰۰ کرون در ماه داشتند، می‌توانستند در رای‌گیری (فقط  پارلمان شهری) شرکت کنند و خود نیز انتخاب شوند. زنان مجرد نیز با درآمدی همسطح مردان امکان رای دادن در سطج پارلمان شهری را بدست آوردند. اما این زنان در صورت ازدواج به

قیمومیت شوهر درآمده، حق رای را از دست می‌دادند. در سال ۱۸۷۴ همه زنان توانستند در رای گیری پارلمان شهر با شرط داشتن وضع اقتصادی تعین شده شرکت کنند.

سال ۱۸۸۴حزب لیبرال [۱] برای اولین بارلایحه ای مبنی بر دادن حق رای به زنان، به پارلما ن کشوری (مرکزی) پیشنهاد داد. اما چون مردان هم به طورعموم  به جز عده معدودی حق رای نداشتند، این پیشنهاد به جایی نرسید.

اولین هسته حزب سوسیال دموکرات در سال ۱۸۸۱ بوجود آمد و اولین هسته زنان سوسیال دموکرات در سال ۱۸۹۲ شکل گرفت. سوسیال دموکرات‌ ها در این دوره از رشد تشکیلاتی، فعالیت‌های سیاسی- اجتماعی خود را بیشتر در نهادهای مردمی موجود در جهت گرفتن حق رای عمومی متمرکز کردند و همکاری نزدیکی با لیبرال‌ها داشتند.

در سال ۱۸۹۱ املی رتو ((Emelie Rethou اولین سخنران زن مراسم اول ماه مه سوسیال –دموکرات‌ها بود که در مورد حق رای عمومی برای زنان سخنرانی کرد. او بعدها تشکیلات «زنان مسیحی علیه الکلیسم مردان» را به نام «باندرول سفید» (Vita Bandet) در سال ۱۹۰۲ بنیان نهاد. این تشکیلات در همه شهرها هسته‌هایی ایجاد کرد و همزمان برای حق رای عمومی زنان تبلیغ
می‌نمود.

سال ۱۹۰۲ دومین تشکیلات سراسری زنان بنام «نهاد سراسری برای حق رای سیاسی زنان» به وجود آمد. این سازمان بزرگترین تشکل سراسری زنان در آن زمان بود.

در سازمان‌های «باندرول سفید» و «نهاد سراسری برای حق رای سیاسی زنان»، زنان سوسیال دموکرات و لیبرال در کنار هم برای اهداف مشترک، گرفتن حق رای برای زنان و مبارزه علیه الکلیسم مردان  مبارزه می‌کردند.

این مبارزات زنان از پشتیبانی مردان روشنفکری برخوردار بود که به اهمیت حق رای زنان و لزوم حضور زنان در پهنه سیاست، برای شکوفایی جامعه، واقف بودند.

لیبرال‌ها برای بار دوم در سال ۱۹۱۲ لایحه پیشنهادی مبنی بر دادن حق رای عمومی به زنان را به مجلس بردند ولی این بار هم این لایحه رد شد.

در سال ۱۹۱۷ سوسیال دموکرات‌ها که دارای تشکیلا ت منسجم حزبی بودند لایحه پیشنهادی مشترکی با لیبرال‌ها مبنی بر تأمین حق رای عمومی برای همه شهروندان، از جمله زنان را به پارلمان بردند. حق رای عمومی برای مردان در سال ۱۹۱۸ تصویب شد. اما دادن حق رای به زنان با مخالفت دست راستی ترین حزب وقت (Moderat) مواجه شد، ولی بالاخره در سال ۱۹۲۰ با دادن حق رای به زنان نیز موافقت شد. این حق رای البته شامل همه شهروندان نمی‌شد. بلکه کسانی که به دلیل فقر اقتصادی وابسته به کمک مالی جامعه بودند و یا جرمی مرتکب شده بودند از حق رای محروم بودند. این قانون در سال ۱۹۴۹ در رابطه با وضعیت مالی تغییر کرد و همه شهروندان بدون در نظر گرفتن وضعیت اقتصادی دارای حق رای مساوی شدند. قانون حق رای امروزی برای همه شهروندان در سال ۱۹۸۹ تکمیل شد. بر اساس این قانون همه شهروندان بدون در نظر گرفتن سلامت روحی، نقص جسمی، پیشینه و.. دارای حق رای شدند.

در سال ۱۹۲۱ برای اولین بار همه زنان در انتخابات شرکت کردند و یک زن به پارلمان کشوری راه یافت.

******************************************

و اما در مورد مشارکت زنان در قدرت؛

نخستین زنی که به رهبری یک حزب سیاسی رسید کارین آن‌ماری سؤدر Karin Ann-Marie Söder بود که در سال ۱۹۸۶ در «حزب دهقانان» به این مقام رسید.

نخستین سخنگوی زن پارلمان مرکزی نیز اینگه‌گرد تروئدسون Ingegerd Troedsson، عضو حزب لیبرال بود که در سال ۱۹۹۱ به این مقام انتخاب شد.

در سال ۱۹۹۱ جنبش «جوراب‌های ساپورت»[۳] نقش مهمی در برجسته شدن وجود زنان در لیست‌های انتخاباتی همه احزاب از راست‌ترین تا چپ‌ترین آن‌ها ایفا کرد. کما این که لیست انتخاباتی حزب سوسیال دموکرات و حزب چپ در انتخابات ۱۹۹۳ شامل تعداد برابر مردان و زنان بود. این برابری تا به امروز ادامه دارد.

در اثر تلاش همه جانبه تشکیلات زنان سوسیال دموکرات و نقش آن‌ها چه در درون حزب و چه در مراکز قدرت، حزب سوسیال دموکرات در سال ۲۰۰۱ خود را یک حزب فمنیستی معرفی کرد.

در دولت سوسیال دموکرات که در انتخابات سال ۲۰۰۲ پیروز شد پست‌های مهمی به زنان واگذار شد. از جمله برای اولین بار پست وزارت دفاع به یک زن، یعنی خانم لنی کریستینا الیزابت بیؤرکلوند Leni Christina Elisabeth Björklund  سپرده شد.

برای اینکه قوانین و تصمیمات مربوط به برابری جنسی در تمام پهنه‌های اجتماعی پیاده شود لازم است اهرمهای برای پیشبرد این قوانین و تصمیمات درارگان‌های اجرایی و نیز در ارگان قانونگذاری یعنی پارلمان کشوری (مرکزی) نیز وجود داشته باشد. در این راستا:

در بخش اجرایی، دولت ائتلافی سوسیال دموکرات در سال ۲۰۱۴ اعلام کرد که یک دولت فمینیستی است. در پیامد این اعلام این دولت اداره برابری جنسی را در سال ۲۰۱۸تاسیس نمود. وظیفه این اداره پژوهش در زمینه میزان مشارکت زنان در پهنه‌های مختلف اجتماعی، پی گیری تاثیرات قوانین تصویب شده مربوط به زنان در جامعه، تأمین مشارکت زنان در ارگان‌های رهبری در بخش دولتی و بخش خصوصی، ترویج برابری در مدارس و دانشگاه‌ها، دنبال کردن تاثیرات قانون خشونت علیه زنان و… می باشد.

در بخش قانون گذاری، یعنی در پارلمان، تمامی کمیسیون های مختلف اعم از آموزشی، فرهنگی، اقتصادی، دفاعی و … دارای یک ناظر برابری جنسی هستند. وظیفه این فرد بررسی پیشنهادهای مربوط به تغییر قوانین یا تصویب قوانین جدیدی است که از طرف دولت و یا نمایندگان مجلس داده می شوند. این بررسی به منظور جلوگیری از تناقض پیشنهادهای داده شده با قانون برابری جنسی، انجام می‌شود.

علیرغم رشد دیدگاه فمینیستی در جامعه سوئد، کماکان وجود تشکلات زنان برای تداوم حقوق برابری جنسی و پاسداری حقوق بدست آمده زنان لازم است. چنانچه استفان لوون Stefan Löven  نخست وزیر فمینیست سوسیال دموکرات درجشن صدمین سال حق رای عمومی زنان در سال ۲۰۲۰ که توسط سازمان زنان سوسیال دموکرات بر گذار شده بود، اظهار داشت:

«با توجه به رشد نیروهایی در جامعه که یک دیدگاه سنتی در مورد زنان دارند، و ما حتی شاهد رشد چنین دیدگاهی در سطح پارلمان اروپا نیز هستیم، نباید مبارزه زنان را تمام شده دانست.  سازمان‌های زنان باید به وظیفه مهم خود در دنبال کردن تأمین برابری جنسی در جامعه ادامه دهند. دولت من نیز تمام تلاش خود را در این زمینه خواهد نمود.»

در همین مراسم دبیر یکی از بزرگترین اتحادیه‌های سراسری کارمندان، Kommunal،  نیز اطمینان داد که اتحادیه همواره سعی در پیشبرد دیدگاه برابری جنسی در رابطه با تعین دستمزدها در مذاکره با کارفرمایان دارد.

 

۱. لیبرال ها از سازماندهی منسجمی برخوردار بودند. حزب سوسبال دموکرات در سال ۱۸۸۹ تشکیل شد. درآن زمان به صورت هسته‌های پراکننده در حال شکل گیری بودند.

۲. این جنبش بر علیه الکلیسم متداول بین مردان بوجود آمد که برای حق رای زنان نیز مبارزه می‌کرد.

۳. مقاله ای در این زمینه تحت همین نام نوشته شده است.

منبع تاریخ حق رای عمومی در سوئد: تار نما « دموکراسی ۱۰۰ سال» Demokrati 100 år مسئولین این تارنما: کتابخانه پادشاهی سوئد، شبکه نمایندگان نهادهای آرشیو و محققین تاریخ. حق رای برای زنان  Rösträtt för kvinnor